Tam, gdzie Templariusze znaleźli swój dom

Nie ma miejsca spotkania z nami — jesteśmy Państwa concierge rezerwacyjnym, nie przewodnikiem na miejscu. Wystarczy zabrać ze sobą bilet z kodem QR, który wyślemy mailem, i udać się do bramy klasztoru na wzgórzu powyżej Tomar. Posiadacze biletów bez kolejki korzystają z priorytetowego wejścia; personel skanuje kod QR i w ciągu kilku minut są Państwo wewnątrz.

Wyłącznie w przypadku biletów ulgowych dla młodzieży (13–24 lata) oraz seniorów (65+) — należy okazać paszport lub dokument tożsamości potwierdzający wiek. Standardowy bilet dla dorosłych nie wymaga dokumentu. Dzieci poniżej 13. roku życia wchodzą bezpłatnie i nie potrzebują biletu rezerwowanego za naszym pośrednictwem.

XII-wieczny okrągły kościół templariuszy — pierwotne serce klasztoru i budowla wzniesiona przez Gualdima Paisa w latach 80. XII wieku. Jest to 16-boczny wielokąt obejmujący ośmiokątny centralny cylinder ołtarzowy, pomalowany i złocony w XVI wieku, gdy Manuel I dobudował od zachodu długą nawę manuelińską. Charola wzorowana jest na Grobie Świętym i Kopule na Skale w Jerozolimie — budowlach, które templariusze znali z okresu krucjat w Lewancie — i jest jednym z zaledwie kilku okrągłych kościołów templariuszy w Europie.

Zakon rycersko-duchowny założony w Jerozolimie w 1119 roku w celu ochrony chrześcijańskich pielgrzymów do Ziemi Świętej. Pod koniec XIII wieku templariusze stali się największym właścicielem ziemskim w chrześcijaństwie, a w 1312 roku zostali rozwiązani przez papieża Klemensa V pod naciskiem Filipa IV Pięknego. W Portugalii król Dinis odmówił konfiskaty dóbr templariuszy i w 1319 roku przeniósł je na nowo utworzony królewski zakon rycerski — Zakon Chrystusa — zachowując w nienaruszonym stanie majątek i kadry. Convento de Cristo w Tomar było portugalską siedzibą templariuszy, a następnie stało się główną siedzibą Zakonu Chrystusa.

Janela do Capítulo — okno sali kapitularnej — to rzeźbiona w wapieniu kompozycja na zachodniej fasadzie sali, wykonana na początku XVI wieku przez warsztat João de Castilho. To najbardziej wystawne pojedyncze dzieło rzeźbiarskie w portugalskiej architekturze i najczęściej fotografowane okno w Portugalii: gęste korale, splecione liny, cumownicze łańcuchy, poskręcane wodorosty, sfery armilarne i krzyż Zakonu Chrystusa oplatają wapień w wirtuozowskim pokazie późnogotyckiego kamieniarskiego mistrzostwa. Okno celebruje morskie bogactwa, które sfinansowały XVI-wieczną rozbudowę klasztoru.

Każde pokolenie fundatorów dodawało własne. Krużganek Cmentarny i Krużganek Pralniany pochodzą z XV wieku (z czasów księcia Henryka Żeglarza). Krużganek Jana III — Cloister Maior, ukończony w 1587 roku pod kierunkiem mistrza architektury Diogo de Torralva — to arcydzieło portugalskiego renesansu. Kolejne krużganki powstały za czasów króla Sebastiana, kardynała-króla Henryka i Filipa II Hiszpańskiego. Razem czynią Convento de Cristo najbogatszym w krużganki zespołem klasztornym w Portugalii.

Zamek i klasztor tworzą jeden ciągły ufortyfikowany kompleks na wzgórzu ponad Tomar. XII-wieczne mury i donżon templariuszy otaczają zabudowania klasztorne; można przejść wzdłuż zewnętrznych murów i zwiedzić donżon w ramach tego samego biletu. Zalesione tereny wewnątrz murów zewnętrznych — Mata dos Sete Montes — są otwarte i dostępne bezpłatnie.

Był wielkim mistrzem Zakonu Chrystusa w latach 1420–1460 i głównym fundatorem rozbudowy klasztoru. Czy faktycznie mieszkał w Tomar — to kwestia sporna — dokumentowane są jego rezydencje w Lagos, Sagres i Lizbonie — ale administracyjna siedziba zakonu znajdowała się właśnie tutaj, a fundusze na jego ekspedycje eksploracyjne przepływały przez ten kompleks. Krzyż Zakonu Chrystusa malowany na żaglu każdej portugalskiej karaweli pochodził z tego klasztoru.

Większość zwiedzających spędza wewnątrz od 90 minut do dwóch godzin. Charola, manueliński korpus nawowy oraz okno Sali Kapitularnej zasługują na 45 minut; osiem krużganków – kolejne 45–60 minut; mury zamkowe i wieża główna – dalsze 15–20 minut. Miłośnicy fotografii i pasjonaci historii często spędzają tu trzy godziny, włączając spacer po zalesionych terenach.

Pierwsza godzina po otwarciu, od wtorku do piątku. Charola prezentuje się najpiękniej w swoim malowanym i złoconym wystroju w środku przedpołudnia, zanim zmieni się światło. Okno Sali Kapitularnej wychodzi na zachód – późne popołudnie to czas, gdy rzeźbiony wapień rozbłyska złotem. Największy ruch panuje od środka przedpołudnia do wczesnego popołudnia. Ostatnie 90 minut przed zamknięciem to drugi najlepszy okres na spokojne zwiedzanie.

Zakon Chrystusa w Tomar został rozwiązany w 1834 roku wraz z wszystkimi zakonami religijnymi w Portugalii. Charola i manueliński korpus nawowy nie pełnią już funkcji parafialnych, pozostają jednak konsekrowane i wykorzystywane są podczas okazjonalnych nabożeństw. Przez większość roku cały kompleks funkcjonuje jako pomnik narodowy.

Tak, do użytku osobistego, bez lampy błyskowej i bez statywu. Wnętrze Charola oraz okno Sali Kapitularnej to najbardziej fotografowane miejsca w całym kompleksie. Statywy i fotografia komercyjna wymagają wcześniejszego zezwolenia od zarządcy obiektu.

Tak. Dzieci poniżej 13. roku życia wchodzą bezpłatnie przy bramie – nie jest potrzebny bilet ani rezerwacja za naszym pośrednictwem. Prosimy zabrać dokument potwierdzający wiek, jeśli wzrost dziecka może budzić wątpliwości co do jego wieku.

Tak — klasztor znajduje się na wzgórzu, a 20-minutowy spacer z dworca kolejowego obejmuje pokonanie 100 metrów przewyższenia brukowanymi uliczkami oraz końcowy odcinek leśną ścieżką. Większość gości indywidualnych dojeżdża taksówką z miasta i schodzi pieszo. Osoby podróżujące samochodem mogą skorzystać z parkingu przyklasztornego przy bramie wejściowej. Zejście przez las Mata dos Sete Montes jest przyjemne i zacienione w okresie letnim.

Charola, nawa manuelińska, Sala Kapitularna oraz większe krużganki są zadaszone. Mury zamkowe i zewnętrzne tereny leśne pozostają odkryte. Podczas intensywnych opadów można w komforcie zwiedzić wnętrza klasztoru; spacer wzdłuż murów zewnętrznych warto wówczas pominąć.

Prosimy o wiadomość na nasz adres e-mail najpóźniej na 48 godzin przed zarezerwowaną datą — dokonamy zmiany terminu na dowolny dostępny dzień w kalendarzu obiektu bez dodatkowych opłat. W przypadku zgłoszeń na mniej niż 48 godzin przed wizytą, przestawienia w obrębie tego samego tygodnia mogą być niemożliwe ze względu na dostępność obiektu.

Bilety wydawane są na konkretny dzień i po wystawieniu nie podlegają przeniesieniu. Wszystkie transakcje są ostateczne. W przypadku zmiany planów prosimy odpowiedzieć na e-mail z potwierdzeniem najpóźniej na 48 godzin przed terminem wizyty — dokonamy wówczas rezerwacji na dowolny wolny termin w kalendarzu obiektu. Zwrot kosztów możliwy jest wyłącznie w przypadku nieprzewidzianych okoliczności po stronie obiektu, takich jak nagłe zamknięcie.

Tak — wszystkie trzy obiekty to wpisane na Listę UNESCO portugalskie klasztory położone w środkowej Portugalii, w odległości około godziny jazdy od siebie. Klasyczna trasa samochodowa z Lizbony obejmuje Alcobaça rano, Batalha przed południem i Tomar po południu, z powrotem do Lizbony wczesnym wieczorem. Rezerwujemy bilety do wszystkich trzech obiektów — wystarczy odpowiedzieć na potwierdzenie rezerwacji, a my zajmiemy się kompleksową organizacją.

Convento de Cristo to monumentalny kompleks obronno-klasztorny, położony na zalesionym wzgórzu nad miasteczkiem Tomar w środkowej Portugalii, około 140 kilometrów na północny wschód od Lizbony. Założony w 1160 roku jako twierdza templariuszy przez wielkiego mistrza zakonu w Portugalii, Gualdima Paisa, który rozpoczął budowę okrągłej Charoli – szesnastobocznej rotundy templariuszy wzorowanej na Bazylice Grobu Świętego i Kopule na Skale w Jerozolimie. Po rozwiązaniu zakonu templariuszy w 1312 roku ich portugalskie dobra przeszły na nowy zakon rycerski – Zakon Chrystusa, ustanowiony w 1319 roku, który później współfinansował epokę wielkich odkryć geograficznych. Król Manuel I rozbudował klasztor na początku XVI wieku, dodając manuelińską nawę i misternie rzeźbione okno Kapitularza. Osiem krużganków rozpiętych na przestrzeni czterech stuleci czyni go najbardziej złożonym architektonicznie zespołem klasztornym w Portugalii. W 1983 roku UNESCO wpisało go na Listę Światowego Dziedzictwa.

Pociągiem: Comboios de Portugal obsługuje bezpośrednie połączenia regionalne z lizbońskich stacji Santa Apolónia i Oriente do Tomar w około dwie godziny, z odjazdami rozłożonymi w ciągu dnia. Dworzec w Tomar znajduje się u podnóża wzgórza pod klasztorem – około 20 minut stromego spaceru przez miasteczko i leśną ścieżkę, lub krótką, pięciominutową przejażdżkę taksówką pod samą bramę. Samochodem: Tomar leży około 140 kilometrów na północny wschód od Lizbony, co zajmuje około 90 minut autostradą A1 na północ, a następnie A23 na wschód – obie są płatne. Trasa jest dobrze oznakowana od zjazdu z autostrady, a na terenie zewnętrznych murów klasztoru znajduje się parking w krótkim spacerze od wejścia. Autokary kursują również z lizbońskiego terminalu Sete Rios do Tomar w około dwie godziny. Ponieważ klasztor stoi na stromym wzgórzu, ostatnie podejście z miasteczka jest jedynym wymagającym odcinkiem każdej z tras.

Brak stałego przedziału czasowego. Bilety do Klasztoru Chrystusa (Convent of Christ) są biletami z datą ważności, obowiązującymi przez cały dzień otwarcia w wybranym przez Ciebie terminie, dzięki czemu możesz przybyć o dowolnej porze, która pasuje do Twojego planu podróży. Wykupujemy Twój bilet z wyprzedzeniem za pośrednictwem oficjalnego portalu, więc po przyjeździe kierujesz się bezpośrednio na priorytetowe wejście i omijasz kolejkę do kasy, zamiast czekać przy okienku. Personel skanuje kod QR z Twojego telefonu, a Ty jesteś w środku w ciągu kilku minut.